Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

896 Σφίγξ

.



Εγώ που θαυμάζω τις λέξεις σαν ρέουν,
που πίνω ζωή απ΄αυτό το νεράκι
που βρέχω της ύπαρξης το φουστανάκι μου
στης ρίμας το κύμα και νιώθω και πλέω

Εγώ _που το ίδιο το βράδυ το βλέπω
Κασσάνδρα το βέλος να με πλησιάζει
και με άπειρα ξόρκια το πλύνω το ντύνω
για άλλη μία βόλτα_ της αγάπης το τζάνκι

Εγώ που σε λόγια αγάπης βυζαίνω
βαφτίζω ανασταίνω τον κάθε παλμό μου
αγάπησα εσένα αμίλητο πλάσμα
της Σφίγγας εγγόνι, γαμώ τον θεό μου.




.