Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2014

άουφ-βιήντερ-ζέ(ε)ν


άουφ-βιήντερ-ζέ(ε)ν
.

.

.


Φτάνει η ώρα ετούτη,
κάποιο τραίνο να πάρουμε,
κάποιο καράβι ή αεροπλάνο.

Ο τόπος του αποχωρισμού,
τα χρόνια όλα της παρατεταμένης εφηβείας σου,
τα όχι του έρωτα,
τα πρέπει της φυγής σου,
οι φίλοι και οι σκέψεις σου
μέσα σε μία λέξη θα συσσωρευθούν.

Αναχώρηση.

Τα δέκα ρούχα που μπόρεσες να ξεσκαρτάρεις
δεν είναι υπεύθυνα για το βάρος στις αποσκευές σου.

Θα καταπιείς τον πόνο σου,
θα χαμογελάς στην αίθουσα αναμονής,
θα μετεωριστείς στην αποβάθρα.

Γιατί να κλάψεις άλλωστε;
μήπως πέθανες ή μήπως φοβάσαι;
μήπως έχασες το διαβατήριό σου ή μήπως δεν είχες ποτέ ένα;

Η αφέλεια των προνομίων σου ξ-αναστυλώνει τα πόδια σου
~αυτό και τα ηρεμιστικά σου στην κωλότσεπη~.










.


Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Σερπαντίνα

.








έχω
μες την σκέψη μου μια κόκκινη βελόνα
αυτοσυγκεντρώνομαι μα ακούω μόνο θροΐσματα
έι ψιτ! σε σένα μιλάω... ναι! σε σένα... μ' ακούς;

στα χέρια μου μέσα κρατώ την καρδιά μου
χτυπάει... νπουπ ντουπ [...] ντουπ ντουπ
μου υπενθυμίζει τον χρόνο που πέρασε

τα χελιδόνια που θα 'ρθουν
θα κρατάνε στο στόμα
την εμμονή του χειμώνα
Σερπαντίνα
.







.

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

ζίροου γκράβιτι

.





γιατί να κινηθούμε στα αυτονόητα

φαντάσου αν μπορούσαμε εσύ και εγώ

να μην καθοριζόμασταν στα χθεσινά μας όνειρα



χάρισέ μου αυτό που τώρα σκέφτηκες

πες το με άλλες λέξεις

μίλα μου όπως δεν συνηθίζεται να μιλάνε οι εραστές

μίλα μου σαν να είμαι

αδερφός σου, μάνα σου, συντρόφισσα, άγνωστος, τυχαία

εχθρός και φίλη σου, ερωμένη σου

μίλα μου σαν να μην είμαι τίποτα από όλα αυτά


βοήθα με

να ξεπεράσω τις σκέψεις, τις φοβίες που θεριεύουν τις προσδοκίες μου

βοήθα με να μην σου δώσω παλιά φιλιά να βρέξεις τα χείλια σου

βοηθά με να βρω άλλους τρόπους

να βιώσω τα χέρια μου, τα πόδια μου, τον λαιμό μου

δάγκωσέ με ξανά μου αρέσει



πιάσε με από το χέρι σαν να είμαι παιδί

κράτα με στο δρόμο με περισσή οικειότητα

μάθε με να περπατάω ξανά

χωρίς βαρύτητα








.

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

κβαντικός εναγκαλισμός

.








Kάνω τον κάθε ελιγμό
προσεύχομαι
ενίσταμαι
αντιστέκομαι

Mα η βαρύτητα υπάρχει

ακόμα περισσότερο η μικροφυσική

Τα σώματά μας δένονται
με έναν ρυθμό αυτόνομο
κι εμείς; εμείς τι είμαστε;

Μια κβαντική διεμπλοκή συμπαντικής απόφανσης

δυο σώματα κρυμμένα στην επίφαση
αμήχανα ζεστά αγκαλιασμένα.








.


Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

[*********************************************]




.






Άνθρωποι άστεγοι θαμμένοι στα σκουπίδια έξω από τα τεράστια κτήρια των τραπεζών στην σταδίου,

πιο πέρα ένα μαύρο βελούδο να κρύβει τους ξέχειλους κάδους μπροστά απ' την είσοδο της λυρικής.

Έτσι κατάλαβα γιατί ανθίζει ο σουρεαλισμός στις εμπόλεμες ζώνες.









.