ζίροου γκράβιτι

.

γιατί να κινηθούμε στα αυτονόητα

φαντάσου αν μπορούσαμε εσύ και εγώ

να μην καθοριζόμασταν στα χθεσινά μας όνειρα

χάρισέ μου αυτό που τώρα σκέφτηκες

πες το με άλλες λέξεις

μίλα μου όπως δεν συνηθίζεται να μιλάνε οι εραστές

μίλα μου σαν να είμαι

αδερφός σου, μάνα σου, συντρόφισσα, άγνωστος, τυχαία

εχθρός και φίλη σου, ερωμένη σου

μίλα μου σαν να μην είμαι τίποτα από όλα αυτά

βοήθα με

να ξεπεράσω τις σκέψεις, τις φοβίες που θεριεύουν τις προσδοκίες μου

βοήθα με να μην σου δώσω παλιά φιλιά να βρέξεις τα χείλια σου

βοηθά με να βρω άλλους τρόπους

να βιώσω τα χέρια μου, τα πόδια μου, τον λαιμό μου

δάγκωσέ με ξανά μου αρέσει

πιάσε με από το χέρι σαν να είμαι παιδί

κράτα με στο δρόμο με περισσή οικειότητα

μάθε με να περπατάω ξανά

χωρίς βαρύτητα

.

κβαντικός εναγκαλισμός

.

Kάνω τον κάθε ελιγμό
προσεύχομαι
ενίσταμαι
αντιστέκομαι

Mα η βαρύτητα υπάρχει
ακόμα περισσότερο η μικροφυσική

Τα σώματά μας δένονται
με έναν ρυθμό αυτόνομο
κι εμείς; εμείς τι είμαστε;

Μια κβαντική διεμπλοκή συμπαντικής απόφανσης
δυο σώματα κρυμμένα στην επίφαση
αμήχανα ζεστά αγκαλιασμένα.








.

[*********************************************]

.

Άνθρωποι άστεγοι θαμμένοι στα σκουπίδια έξω από τα τεράστια κτήρια των τραπεζών στην σταδίου,

πιο πέρα ένα μαύρο βελούδο να κρύβει τους ξέχειλους κάδους μπροστά απ' την είσοδο της λυρικής.

Έτσι κατάλαβα γιατί ανθίζει ο σουρεαλισμός στις εμπόλεμες ζώνες.









.