.
Τα δέντρα πίσω μας
η πόρτα ανοικτή
η φωνή σου γνώριμη
η δική μου σε αχρησία
πόσα φωνήεντα κατάπια
πόσα θέλω μου έπνιξα
Δυο φορές τον κόσμο γύρισα
μια να σε βρω,
και μια να σε ξεχάσω.
.
Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010
Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
Κορίτσια στον ήλιο
.
Ο ήλιος του μεσημεριού,
καίει το στήθος μου
και την καρδιά μου
αυτός ο ήλιος που μοιάζει
όσο τίποτε άλλο
με τα ξανθά σου μαλλιά
εκείνα που άλλοτε έλουζαν
το γυμνό μου κορμί
το κορμί που το ζέσταινες,
όπως τώρα ο ήλιος.
Το τετριμμένο φυγείν αδύνατον
.
Ο ήλιος του μεσημεριού,
καίει το στήθος μου
και την καρδιά μου
αυτός ο ήλιος που μοιάζει
όσο τίποτε άλλο
με τα ξανθά σου μαλλιά
εκείνα που άλλοτε έλουζαν
το γυμνό μου κορμί
το κορμί που το ζέσταινες,
όπως τώρα ο ήλιος.
Το τετριμμένο φυγείν αδύνατον
.
Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010
Το Ζεϊμπέκικο του Αλκίνοου_στην ταβέρνα με τις χρωματιστές γιρλάντες
.
Σήκωσα το παλικάρι δεκαπέντε πόντους
Σαν να είχα μαξιλάρι ζωντανό στους ώμους
Με το σώμα, με τα πόδια, με τα δυο μου χέρια
Κι όλη νύχτα έβρεχε μαύρα περιστέρια
Έκλεισα την πόρτα να μην μπει ο Χάρος μέσα
Φώναξα τον Νίκο να τον πάμε στην γιατρέσσα.
Σήκωσα το παλικάρι δεκαπέντε πόντους
Σαν να είχα μαξιλάρι ζωντανό στους ώμους.
.
Σήκωσα το παλικάρι δεκαπέντε πόντους
Σαν να είχα μαξιλάρι ζωντανό στους ώμους
Με το σώμα, με τα πόδια, με τα δυο μου χέρια
Κι όλη νύχτα έβρεχε μαύρα περιστέρια
Έκλεισα την πόρτα να μην μπει ο Χάρος μέσα
Φώναξα τον Νίκο να τον πάμε στην γιατρέσσα.
Σήκωσα το παλικάρι δεκαπέντε πόντους
Σαν να είχα μαξιλάρι ζωντανό στους ώμους.
.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)