Το Ζεϊμπέκικο του Αλκίνοου_στην ταβέρνα με τις χρωματιστές γιρλάντες

.



Σήκωσα το παλικάρι δεκαπέντε πόντους
Σαν να είχα μαξιλάρι ζωντανό στους ώμους

Με το σώμα, με τα πόδια, με τα δυο μου χέρια
Κι όλη νύχτα έβρεχε μαύρα περιστέρια

Έκλεισα την πόρτα να μην μπει ο Χάρος μέσα
Φώναξα τον Νίκο να τον πάμε στην γιατρέσσα.

Σήκωσα το παλικάρι δεκαπέντε πόντους
Σαν να είχα μαξιλάρι ζωντανό στους ώμους.



.

υποψία

.




Aυτόχθονες ήρωες
παραπληγικοί εραστές
σε ανεργία

πάνω σου σκόνταψα
διαπραγματευόμενη
την υποψία

Φίμωση αισθήσεων
σεντόνι αμόλυντο
μικρή αμνησία
έτσι αφέθηκα

Kαι ακόμα μία
πάνω μου πλάγιασε
ακόμα μία
σάρκα γυμνόστηθη
βογκώντας γέννησε
ζιζάνιο ευτυχίας.






.

que pasa por la calle

.



μήνες τώρα κοιμόσουνα μέσα μου,
σχεδόν θα σε 'χα ξεχάσει..

οδηγούσα να φτάσω σπίτι
όταν ακούστηκε εκείνο το κομμάτι,

άλλαξες πλευρό
μετακινώντας την καρδιά μου

σώπα κοριτσάκι μου,
δεν είναι ώρα μας ακόμα
έχουμε δρόμο μέχρι να φτάσουμε.




.